"İçimi kemiren bir şeyler var.Hiçbir şekilde anlamlandıramadığım bir şeyler oluyor.Sanki biri ayağıma kocaman demir kütle bağlamış ve beni suyun içine atmış gibi. Çırpındıkça batıyorum.Bir süre sonra kulağımda derin tiz bir uğultu,ciğerlerimde birikmiş su.Sonrası umutsuz vaka.
Ne zaman kendimi birine anlatmaya çalışsam vazgeçiyorum.Binlerce kelime vagon vagon kafamın içinden dilime uğramadan dönüp duruyor.Anlatamamak mı yoruyor beni bu kadar yoksa hayatın kendisi mi bilemiyorum.Ama bir şeyler kopuyor içimden anlamlandıramıyorum.Heves duyamıyorum da artık çoğu şeye karşı,iki dakika heveslensem üçüncü dakika kursağıma oturuyor.
Zaten bu kadar yalnızlıkta neye hevesi kalır ki insanın?"
Ne zaman kendimi birine anlatmaya çalışsam vazgeçiyorum.Binlerce kelime vagon vagon kafamın içinden dilime uğramadan dönüp duruyor.Anlatamamak mı yoruyor beni bu kadar yoksa hayatın kendisi mi bilemiyorum.Ama bir şeyler kopuyor içimden anlamlandıramıyorum.Heves duyamıyorum da artık çoğu şeye karşı,iki dakika heveslensem üçüncü dakika kursağıma oturuyor.
Zaten bu kadar yalnızlıkta neye hevesi kalır ki insanın?"