Elveda 2021

 Herkes 2021'de yaşadıklarını uzun uzun anlatmış. Benim anılarımda kalansa sadece 2019 oldu. 2020de yaptığım şeyleri hatırlamıyorum bile. 2021 ise tam anlamıyla fiziki ve ruhsal bir çöküntü oluşturdu. Sanırım yalnız değilim bu histe. Kimse 2021'de başardığı bir şeyi anlatmadı şuana kadar.

 2021 bana ruhsal olarak hasar verdi ama inanıyorum ki şuan kötü gibi görünen bu şeylere zamanı gelince iyi ki diyeceğim. 

2021'de en çok başkaları için üzüldüm.

Yaşadığım anların kıymetini o anın rehavetiyle anlayamadım. 

Heveslenip hayal kırıklığına uğradım. 

Başardım zannettiğimi elime yüzüme bulaştırdım. 

Çabaladım, zamanı geriye almak istedim. 

Çok gözyaşı döktüm. 

Yalnız hissettim, 

Öyle bir haldeydi ki bu yok olmak istedim. 

Kendime iyi gelmeye çalışırken bu konuda suçlu hissettirildim.

Yardım edin diye bağırmak istedim kimi zaman. 

Yetemedim hiçbir şeye. 

Mutsuzdum yani.

Son düzlükte 5 yılın en önemli kararını verdim. 

Zorlu bi süreç de burada başladı. 

İşte bu noktada aslında hiç de yalnız olmadığımı gördüm. 

İstenildiği zaman dağların denizlerin bir sıçrayışta aşılabileceğini farkettim. 

Sorunları kendi kafamızda büyüttüğümüzü, her şeyin bizim karar verdiğimiz şekilde ilerlediğini, iyiyi de kötüyü de almanın bizim elimizde olduğunu anladım. 

Şimdi senenin sonunda bu fırtınalardan dimdik çıkmanın gururu ile güneşli günleri selamlamanın heyecanı içindeyim. 

Hoşçakal 2021, çok kötüydün ama bana çok şey öğrettin! Teşekkür ederim. 🥂

Herkes kendi yolunda bir savaşçı

 Kendimi bazen bir savaşçı gibi hissediyorum.İçimdeki gücü görüp gurur duyuyorum.Üstelik kimsenin onayına gerek kalmadan,kendi kendime yapıyorum bunu.Kendimle gurur duyuyorum.Bir yol çizdim ve o yolda ilerliyorum kah minik adımlar atarak kah bacaklarımı ayırarak.. İleri gidiyorum. Kimseyi beklemiyorum.Beklediğim tek şey yolun sonunda beni daha iyi "ben" yapacak güzelliklere ulaşmak. Bu yolda tek başımayım ve bunun verdiği özgürlüğü hissediyorum. Hesap soracağım tek kişi benim ve sorumlu olduğum bir ben varım. Kimseyi yoluma dahil etmeye çalışmıyorum,benimle aynı yolda olmak isteyenle bir gün yollarımızın kesişeceğini,kabullendim. Yolu ayırmak isteyenlerin ise yollarında durmadım. Benim olan ne varsa beni bulur. Herkes kendi yolunda kendi doğrularıyla ilerler. Ben bu yolda kendimi sevmeyi ve kendimle yarışmayı tercih ediyorum. Önüme çıkan engelleri zor olsa da aşacağımı biliyorum çünkü ben bir savaşçıyım.

Birilerini uğurluyorsun içinden.

Bazı zaman bunu zorunluluktan istemeyerek yapıyorsun, bazen isteyerek.

Uğurladığında koca bir boşluk hissi kalıyor geriye.

Kimimiz oluşan acıyı unutmaya çalışarak onu öteleyerek geçiriyor zamanı, kimimiz o acıyı yaşayıp öyle devam ediyor hayatına.

Bence boşluğu kendinle doldurursan devam edebilirsin hayatına. Kendini ararsan, kendine yetersen, acıya da yer verirsen hayatında o acı sana tecrübe ve güzelliklerle geri dönüyor.

Acıyı kabul etmez, yarabandı olarak da başkasının yokluğunu bir başkasıyla kapatırsan,o acı asla kabuk tutmuyor. Seni ilk fırsatta tekrar yüzleştiriyor kendiyle.

Acılar insanı zayıflatmaz. Aksine onu kabul etmeyi bilirsen, kuvvetlendirir. Üzgünsen üzgünüm demeyi öğren, mutluysan mutluyum de. Paylaşmayı öğren duygularını. Kimse seni bunun için suçlayamaz.

Her duygunu vaktinde yaşamaya bak sonra üstünde dağ olur kalkamazsın altından. 

Yolculuk

Yolculuk, sonunda sevdiklerine çıkıyorsa keyifli,evine çıkıyorsa huzurludur. 

Birileri uzaklaşmak için, birileri kavuşmak için katediyor yolları. 

Aynı yolda herkesin geçtiği manzaralar aynı ama gördükleri farklı.

Ben mesela bazen tarla kenarındaki bir ağaç oluyorum, 

Gölgesinde dinlenebildiğin. 

Bazen yol kenarındaki köhne bir ev,

Merak edilen,

Bazense nadasa bırakılmış bir toprak kadar dik başlı. 

Bugün üniversite yıllarıma döndüm.

Dostlarla uzun zaman sonrası toplanılıp yapılan kahvaltı..

Yad edilen eskiler, ah ne güzel yıllardı.

İçindeyken kötü gibi gözükse de kıymetini bilemediğin deli gibi özlediğin zamanlara dönüşüyor. 

Ve yılların bu kadar çabuk geçiyor olması çok korkunç. 

Nazım Hikmet'in dediği gibi Dünya güneşin etrafında 10 kez döndü ama benim ömrümden 10 yıl geçti.

Senin hayatındaki bir gün, kelebek için bir ömür.

Her anı dolu dolu yaşamak, olaylara iyi tarafından bakmak senden bir şeyler götürmez, 

Aksine yaşadığın her şeye anlam katar.

Hangi dersi alabildiğin sana kalmış. 

Yaşamın kıymeti varken bilinmeli.

'Ölmek bir şey değil, yaşamamak korkunç.' 

Hoşgeldin Aralık

Kasım'ın bana güzel geleceğine inanmıştım ve bunu buraya yazmıştım. Sonuç olarak kasım ayı tam da istediğim gibi geçti. 

Geçmişimde yaptığım şeyler için bol bol "iyi ki yapmışım" dedim. İyi ki canım istediği için oraya gitmişim. İyi ki fırsatları değerlendirmişim. İyi ki güzel arkadaşlıklar seçmişim. Hayatımdaki her şey ve herkes olması gerektiği yerde! Beklentilerimi biliyor, bunların gerçekleşmesi için elimden geldiğince çabalıyorum. Çabalamak kulağa ne kadar yorucu gibi gelse de, hiçbir şey yapmadan istemekten çok daha güzel. Çabalamanın sonucu olumsuz olsa da bu da benim iyiliğim içindir.Bu düşünceyi artık kabul ettim.

                  "Ne düşünürsen,onu yaşarsın." sözünü kendime hep hatırlattım.

Bunu düşündüğümde önemli olanın sadece "ben" olduğumu, her şeyin "ben"de bittiğini,kendime gerçekten inanırsam çevremdeki tüm güzellikleri göreceğimi ve çekeceğimi farkettim. Beni üzen şeylerin, ben izin verdiğim için gerçekleştiğini, geçmişin geçmişte kaldığını ve ana odaklanmayı öğrendim. Beni aşağı çeken hiçbir şeyi hayatımda barındırmayacağıma, kendim için yaşayacak ama iyiliği ve mutluluğu paylaşacağıma,hiçbir zorluk karşısında pes etmeyeceğime, her zaman bir B planım olacağına söz verdim.

Aralık ayında ise;

Sevdiklerimle güzel anılar biriktirmeye,

Yeni ve sağlıklı ilişkiler kurmaya,

Seyahat etmeye,

Kendime odaklanmaya,

Hislerime güvenmeye,

Okuduklarımı, gördüklerimi ve tecrübelerimi paylaşmaya,

Bana ihtiyacı olduğunu hissettiğim tüm canlılara el uzatmaya,

Yorulduğumda dinleneceğim yerler keşfetmeye,

İyilik ve güzellikleri kalbime çekmeye,

Zihnimi olumlu cümlelerle iyileştirmeye,

Hedeflerim doğrultusunda yürümeye,

Hazırım.

Ve ne olursa olsun,

Tüm yıl yaşadıklarım ve hissettiklerimin beni büyütmesine izin veriyorum.

Ben böyle bir insanım,

En hassas kalbe sahibim.

Kırılganlığım seni yanıltmasın,

100 kere düşer 101 kere kalkarım.

Beni bir sözünle üzebilir hatta belki yaralayabilirsin.

Ama kendimi iyileştirir, yine devam ederim.

Kendimin en iyi dostu da yine kendimim.

Yalnızlıktan hoşlanmam ama yalnız kalırım.

Sevmediysen beni, ben de seni sevmemişimdir.

Çizmişsem üstünü çoktan haketmişsindir.

Ben böyle bir insanım,

Okyanus gibi ıssız ama bir o kadar da kalabalığım.

Beni değiştiremezsin.

Mutlu Son

Kendimi o kadar ihmal etmişim ki..

Bu yüzden uzun zamandır yaptığım şeylerden zevk alamamışım.

Güzel sohbetlere, vaktin hızlıca geçmesine,

Ağız dolusu gülmelere hasret kalmışım resmen.

Planlanan güzel şeylere,

Paylaştıkça çoğalan mutluluğa,

Gülerek bir buluşmaya gitmeye,

Ve gülerek karşılanmaya ihtiyacım varmış.

Sevgimi bir kişiye sunmak değil de çevreme yaydığımda,

Daha çok mutlu ettiğini gördüm.

E sonunda,

Ruhumu besleyen enerjiye,

Kendime kavuştum.

 16 Kasım 2007

Her şeyin karanlık gözüktüğü, umutlarımın ilk kez bittiği,
Hayatın belirsizliğini anladığım gün.
Sanki o gün çocukluğum bitmişti.

Sevdiğin birinin sonsuza gidebileceğini ilk o zaman anlamıştım.

Evdeki eşyalar,fotoğraflar,yastıkta kalan 3 tel saç..

Yarıda kalmak ne demek o gün anlamıştım.

Sarılmanın önemini o zaman anlamıştım.

Sanki o gün gözyaşlarımda çocukluğumu akıtmıştım.

Sadece ona değil çocukluğuma da veda etmiştim.

Sonra hep yazmaya başladım.

Hiç gelmeyeceğini bile bile 14 senedir aynı tarihte hep ondan bahsettim.

Bir daha asla göremesem de benimle yaşadığını hep hissettim.

İşte bu yüzden Kasım bana güçlü olmam gerektiğini öğretti.

Ben o zaman büyüdüm.

25

 Yeni yaşımın ve yeni hayatımın ilk günü ilan ettim bugünü.

Daha mutlu, daha özgür ve kendinden emin olarak doğdum.

Yaşadığım her şey, bugünkü beni inşa etti.

Bu yüzden hiçbir şeyden pişman değilim, hatalarımdan bile.
Dilerim hayat beni, sevgimi hak edecek,beni ben olarak sevecek kişiler ile karşılaştırır bundan sonra.

Emeklerimin boşa gitmediği, 

Çabalamaktan yorulmadığım, 

Zihnimi ve ruhumu besleyebildiğim,

Gerçek sevgiyi bulabildiğim, 

Kendime yetebildiğim,

Geçmişi geçmişte bıraktığım,

Adım adım daha da ileri gidebildiğim,

Hayallerime daha da yakınlaştığım,

Yanımdakilerin ve elimdekilerin kıymetini bildiğim,

Sağlıklı mutlu yıllar olsun önümde.

İyi ki varım!

Basit ama mutlu edici bir tesadüf

Sabah kalkmışım aklımda eskilerden nostaljik bir şarkı ama yine de gün içinde dinlememişim,

Akşam olmuş sahilde otururken seyyar satıcı amcanın açtığı müziği duyuyorum.

Tebessüm ediyorum, içimi böylesi güzel tesadüfün sıcaklığı sarıyor.

İşte hayat böyledir.

Ne yaparsan yap, olacak olan olur.

Kimlik

*Toplumda siz kimsiniz?

Kimliğimizi bankadaki para miktarı,

Çalıştığımız kurum,

Memleketimiz,

En son mezun olduğumuz okul

Belirliyor.

Toplum sizi siz yapan esas değerlerle ilgilenmez. 

Sizin sahip olduklarınızla ilgilenir.

İnsan olmanız önemli değil,

Önemli olan sahip olduğunuz statüleriniz.

Yazık!

Gücü bile bir kağıt parçasına göre ölçüyorlar artık.

Güçlü(!) olanı haklı görüp koruyorlar en çok.

Manevi olan her şey öldürülüyor.

Maddi olana tapıyor toplum.

"Derin bir nefes al!"👃

Biliyorum, canın çok sıkkın.Hayatın neresinden tutsan elinde kalıyor. Hatta köşeye sıkışmış hissediyorsun, sanki bir adım daha atsan geriye dönemeyecek gibi. At adımını korkma! İhtiyacın olan şey geriye dönmek değildir belki.

Yarınımızın ne olacağını kim bilebilir ki, her gün bir muamma yaşıyoruz. Hayat kocaman bir belirsizlikten ibaretken, bir şeylerin dört dörtlük olmasını bekleme.

Her şeye alışıyor insan, nasıl atlatacağım bunu diye sorduğun her şeyde bir bakıyorsun hala ayaktasın. Hala içinde bir şeylere tutunuyorsun. Farketmesen de..

Kendi acısını bilir herkes, seni anlamalarını bekleme. Kendin saracaksın yaralarını ama yine de düştüğün yerde biri sana el uzatır sırtını sıvazlarsa işte o zaman şanslısın.

Herkes aynı yollardan geçiyor bir şekilde benzer acılar yaşıyor, kimi yalnız başına baş ediyor, kimi bir dost eli ile. İçini en iyi sen bilirsin ama olur da bir gün içini senden başka görebilen olursa... 

İzin ver.

Pozitif

Kiminle konuşsam herkesin hayatında kötü giden bir şeyler var. Ekim ayı herkes için negatif geçmiş anladığım kadarıyla. Ama duyumlarıma göre kasım ayı değişim ayı imiş.

Umarım hayatlarınızda olacak değişimler sizleri doğruya götürür. Yönünüzü bulamadığınızı düşündüğünüz, artık kaçış yok deyip köşeye sıkıştığınız anda bir çıkış yolu,bir umut ışığı belirsin kalbinizde. Hayat, hızla geçiyor. Bir daha bu yaşımızda olamayacağız. Her anın, her şeyin kıymetini bilmek gerek. Kötünün de ardından iyiyi getireceğine inanmak gerek. 

Ben bu ayda bana gelecek tüm güzelliklere kalbimi açtım. Kötü şeyler de beni olgunlaştıracaktır buna eminim. Ben neye inanırsam o beni bulacak! Buna tüm kalbimle inanıyor ve sizler için de içinizdeki güzelliği bulacağı bir ay olmasını diliyorum. Herkes mutlu olduğu şeye sıkı sıkı sarılsın! Hayat çok ani.🍀

Her şey çok güzel olacak

 Bugün Kasım ayının ilk günü. Seneler öncesinde Kasım bana güçlü olmam gerektiğini öğretmişti. Şimdi güçlü olma zamanım. Kasım benim ayım. İnanıyorum her şey çok güzel olacak. Bundan sonra güneş her gün benim için doğacak. Üzerimdeki tüm bu kederli hal bana güçlü ve ayakları yere sağlam basan, ne istediğini veya istemediğini bilen beni getirecek, biliyorum çünkü inanıyorum. Bunu okursanız şayet bu enerji size de geçsin ve bu ay şans sizinle olsun. 🍀

Kendinden başla

Yine beyaz sayfanın önünde buldum kendimi. Senelerdir değişmeyen tek şey bu rutin.Sesimi duyurmak için değil belki birileri de benim gibi hissediyordur, belki birileri beni anlıyordur diye yazıyorum buraya.

Sevginin koşulsuz her şeye iyi geleceğini düşünürdüm. Sevgin varsa üstesinden gelebilirsin her şeyin. Ama öğrendim ki "kendine karşı sevgin varsa" üstesinden gelebilirmişsin her şeyin.Öğrenmek hiç bitmiyor,yaş aldıkça bir şeyleri öğreniyor insan,düşmeden yürümeyi öğrenemiyor mesela. "Başardım diyebilmek için önce başaramamak gerekirmiş."Hayatın ilk öğretisi.

Bir bebek düştüğü yerde kalsaydı koşabilir miydi? Şimdilerde ne çabuk vazgeçiyoruz her şeyden. Bir kere denedin ve başarısız oldun mu, başlar kendini hor görmek. Dizersin önüne bütün taşları. Fark etmezsin bile, önünde dağ olduklarını. Görmemeye başlarsın kimseyi,duyamazsın. Ördüğün duvarın ardında yapayalnız kalırsın. Düştüğün yerde kaldıkça dibe batarsın. Battıkça batırırsın. Kaldırmazsan başını göremezsin gökyüzünü. Uzatmazsan elini tutamazsın sana uzanan eli. Sen kendini sevmedikçe değiştiremezsin hiçbir şeyi.

İyisi senin olsun

 Cesaret edemediğin şeyler senden her dakika bir şey götürüyor. Belki gençliğini, belki de en güzel şeyi deneyimleme şansını. Cesaretini kıran ne ve kim varsa bir an önce onlardan kurtulman gerek. Bize sunulan hayatın bir tekrarı olmayacak. Bu yüzden içinden nasıl geçiyorsa öyle yaşayabilmek, bunun için risk alabilme cesaretini göstermek mükafatı hakediyor. Kendini mükafatlandır. 

Dilekler ve hayat

Mutlu hissederek uyumayalı çok oldu.
Bu yüzden hiç uyanmamayı dilemeye başladım artık.

O kadar bunaldım ki dümdüz yaşamaktan,

Geceleri "n'lur yarın uyanmayayım" diye dua ediyorum.

Sonra gözlerimi bir açıyorum sabah olmuş..

Kalk kızım, bugün de yaşıyorsun.

...

Hiç kendi cenazenizi merak ettiniz mi?
Ben kendi cenazemi hep yağmurlu bir günde olacağını hayal ettim.
Geride kalanlar kim olurdu acaba?
Çocuklarım olur muydu?
Yoksa genç yaşımda göçüp gider miyim?

Eğer yağmurlu bir günde uğurlarsanız beni, bilin ki ben o damlalarla son kez dokunacağım size.

Pandemi

Herkese uzun bir aradan sonra MERHABAAA! 

Ne kadar çok duyduk şu "Pandemi" kelimesini 1 senede.

1 sene...

Kimine göre göz açıp kapayana kadar geçti.

Kimine belki bir asır gibi geldi.

Hepimizin imtihanı farklı iken,

Birden aynı boşluğun içinde bulduk kendimizi.

"Karantina"

Dört duvar aralarında yalnız ama o boşlukta kocaman bir kalabalıktık.

Bazımız kendi içine dönme fırsatı yakalarken, bazılarımız güçlü bir girdaba kaptırdı kendini;sürekli aynı yere vardığı.

Bu süreçte kendine yeni bir kimlik yaratabilenleri şanslı olarak nitelendirdik.

Oysa onlar aramızdaki istikrarlılardı.

Kendi şanslarını kendi yaratanlar,

Zamanı değerlendirmesini bilen, negatiflikleri pozitife çevirebilen güçlü karakterlerdi.

Bir çoğumuz da, durup bu sürecin geçmesini bekledik.

Belki öncesinde o kadar koştuk ki bu bir dinlenme fırsatı dedik kendimize,

Kendimi keşfedebilirim bu süreçte,yeni hobi edinirim belki..

1 sene geçti.

Kim nerede ne durumda bilemem,

Umarım "karantina" başında her kimsen, şimdi daha güçlüsündür.

Umarım,bir nefeslik ömrün olduğunu hatırlamış ona göre yaşıyorsundur.

Umarım, hayatındakilerinin değerini kaybetmeden anlama fırsatın olmuştur.

Umarım birinin varlığını, yokluğuyla anlamamışsındır.

Umarım iyisindir.

Umarım gülümsüyorsundur.

Gülmeye çok ihtiyacımız var.