Sana mutsuz olma demeyeceğim,

 Mutsuz olacaksın elbet, bitti diyeceksin benden bu kadar.

Olmadığını düşüneceksin,tükendin gibi gelecek.

Ama içindeki o küçücük umudu hatırladığında,

Bütün her şey değişecek.

İnanırsan eğer tutunursan o umuda  

Gör bak arkası nasıl gelecek.

Bir şeyleri başarabildiğinde kendine daha çok inanacaksın.

İnandıkça daha da güçleneceksin. 

 Pes etme! Yalnız gibi gözüksen de asla yalnız değilsin.

Herkes hayatında bir şeylerle mücadele ediyor.

Toprağın altındaki tohum nasıl toprağı aşarak gün yüzüne çıkıp yaşama tutunuyorsa,

Sen de üzerindeki kötü enerjiyi attığın zaman yaşamın büyüsüne kapılacaksın. 

İnsan evinde bile mutlu değilse başka nerede mutlu olabilir ki?

Kendi savaşında kaybolmuşken,kimin yüreğine su serpebilir?

Yoksa gidecek bir yeri,hangi yola sapmalı?

İki seçenek var,

Ya batmalı dibe kadar ya da uçmalı göğe doğru.

Bir şeyi

Sen...

Kiminin sırdaşı,

Kiminin düşmanı,

Birilerinin gece yatarken aklına gelen son kişisi,

Birilerinin pişmanlığı,

Kiminin mutluluk sebebi,

Kiminin "ya yine geldi ...tipsiz"i

Birilerinin yarını,

Birilerinin ardına bile bakmak istemediği geçmişi,

Kiminin can yoldaşı,

Kiminin şansı,

Birilerinin yolda yürürken aradığı kişisi,

Birilerinin aramaya unuttuğu kişisi,

Kiminin "adı batsın"ı,

Kiminin platoniği,

Birilerinin "aman sonra ararım"ı,

Birilerinin kendini tatmin ettiği kişisi,

Kiminin kalp kırıklığı,

Kiminin imrendiği,

Birilerinin doğum gününde dilediği bir dileği,

Birilerinin önyargısı...

Hepimiz bu hayatta birilerinin bir şeyiyiz, 

bazen farkedip görmezden geldiğimiz,

bazen geç farkettiğimiz,

bazen farketmek istediğimiz,

bazen de hiç farkedemediğimiz.

Fazlası zarar

Gerektiğinden fazla düşünmek kendimize verdiğimiz en büyük zarar olabilir.

Ya da gereksiz şeyleri gerektiğinden fazla düşünmek.

Neyse...
Düşünmeyin!

Kendinizden başka kimseyi,üzülecek kadar düşünmeyin.

Her şeyi kötüye gidecekmiş gibi de düşünmeyin.

Ama çok iyi de düşünmeyin.

Düşünmeyin!
Bu bir virüs.Çok çabuk yayılan.

Su akar yolunu bulur,
En büyük acılar bile zamanla azalır.

Hayatı pişmanlıkla değil, iyikilerle doldurun.

Sevgi günü

Sevgililer günü yerine sevgi günü olsa keşke.

O gün geldiğinde bir çiçek alacağımıza bir çiçek sevip sulasak mesela,
Bir kedinin,köpeğin başını okşasak,
Evsiz bir çocuğun evi olsak,
Güneşi selamlasak,
Kuşların ötüşüne eşlik etsek,
Bir sahil kenarında kapasak gözlerimizi dalganın kıyıyı sevişini dinlesek,
Sevgi günü işte canlısı cansızı herkese sevgi verip sevgi alsak,
Mutluluk bulaşsa herkesin gününe.

Sadece sevgililerin günü değil de herkesin sevgisinin günü olsa bir gün de.

Salgın

Bir kitapta insanoğlunun bu dünyaya gönderilen salgın bir hastalık olduğundan bahsediyordu.

Sonra düşündüm...

 Çok mantıklıydı.

Varolduğundan beri hayatta kalmak adına başka türlerin sonu olmuş.

Geliştikçe daha da bencilleşip dünyanın düzenini bozup

Yok etmek ve tüketmek üzerine proglamlanmış yaratıklara dönüşmüşüz.

Boşluk

Gözlerimi açmamak istediğim günler öyle sık ki,
Bu sonu beklerken, yanlışlıkla mutlu olacağım ve en mutlu olduğum anda gözlerimi sonsuza kadar kapayacağım diye ödüm kopuyor.

Bu da benim cezam olur diye içimdeki benle konuşuyorum.

Belki de vicdanım fısıldıyordur.