Sis

Hayatta çoğu şeyde şanslı olduğumu düşünüyorum.

Evet,kötü anlarım oldu. Ama daha kötülerini yaşayan birileri hep vardı. Daha iyilerini de yaşayanlar vardı elbet. 

Kimi zaman kötüsünü görüp şükrettim,kimi zaman iyisini görüp imrendim.

Bardağın dolu tarafı muhabbeti var ya tam da öyle. Nasıl bakarsan öyle görüyorsun.

Ama bir his var ki içimde, mutluluktan uçsam da, üzüntüden gözyaşlarına boğulsam da hep orada.

Nereye gidersem gideyim,kurtulamıyorum.

Karanlık bir sis gibi.

Bu his yoğunlaştıkça,midem bulanıyor,başım ağrıyor. 

Öyle bir şey ki ne anlatsam siz anlarsınız ne de ben doğru kelimeleri seçebilirim.

Zaman geçiyor,

Sen büyüyorsun,

Acılara bürünüyorsun,

Mutluluk biraz daha eksiliyor hayatından,

En canlı renkleri bulup hayatına katmaya çalışıyorsun,

Zaman geçiyor,

Yalnızlaşıyorsun,

Birer birer gidiyor herkes,

Sen eksiliyorsun.

Zaman geçiyor,

Öğreniyorsun,

Öğretiyorsun,

Bilinçleniyorsun,

Zaman geçiyor,

Her şey değişiyor da,

Bazı hislerin hiç ölmediğini farkediyorsun.

Çiçekler susuz kaldı gittiğinden beri,

Ben beceremiyorum yaşatmayı,

Sen de öyle demiştin ya,

Kapının önünde o son bakışın,

Mıh gibi çakıldı aklımın bir köşesine,

Bundan sonra bir şey unuttum bahanesiyle döndüğüm o evde kapıyı açan bir "sen" olmayacaksın.

Geceleri uyuyamadığımda sakin ses tonunla,saçlarımı okşayarak anlattığın hikayelerin olmayacak.

Bana her kızdığında, odaya gidip saatlerce şarkı söylemeni duyamayacağım,

Ve ben şimdi sesinin her tınısını özleyeceğim,

Şimdi ve bundan sonra en çok seni, en çok seni seveceğim.