24

 Birkaç gün önce 24 yaşımı doldurdum. 24 senedir iyi kötü bir şeyler gördüm. Erken yaşta, çok sevdiğin birini kaybetmek nedir öğrendim. Mezar taşının önünde konuşmayı, bazen ona sarılıp ağlamayı,hayatın ne olursa olsun devam ettiğini, acının geçmediğini ama hafiflediğini.. Güzel anıların içinde kendimi kaybettim bazen. Karnım acıyana kadar güldüm. Şiir yazdım. Şarkı söyledim. Sahne aldım. Tiyatro oynadım. Az ama öz dostluklar kurdum. Çok arkadaşım oldu, düşmanım var mı bilmiyorum. Ama ben kimseye düşmanlık beslemedim. Ailenin kan bağıyla ilgili olmadığını öğrendim. İnsan olmanın sadece insan doğmakla olmadığını, başkasının acısını paylaşabilmeyi, birinin yardımına el uzatabilmeyi, paylaştıkça mutlu olmayı öğrendim. En çok bunu sevdim. Birini mutlu etmek. Bir hayvana bile iyiliğim dokunsa mutlu oldum. Aşık oldum mu bilmiyorum, ama çok sevdim. Aşk biraz karışık. Mantıklı olmayı tercih ederim. Bir ara platonik olmuştum. Sırf birine karşılıksız sevgi beslediğim için kendime kızıp oturup ağlamıştım. Ağladım çokça kez, sabah çok eğlenip akşam yattığımda yastığım sırılsıklam uyuduğum çok oldu. Hala da olur. Bazen hiç tanımadığım birinin ölümüne bile ağladım. Zaten karşımda biri ağlamaya başlayınca da kendimi zor tutarım.  Çok hata yaptım. Söylenmeyecek şeyler söyledim. Pot kırdım. Sokakta birden kendimi yere bırakıp bağıracak kadar öfkelendim. Sonra öfkemi kontrol altında tutmayı öğrendim. Kavga ettim,fiziksel olarak, sonra gereksiz bir şey olduğu için kavga etmemeye söz verdim. Tacize uğradım, kaç kez hatırlamıyorum, bu ülkede tacize uğramamış bir kadın gösteremezsiniz zaten. Küçükken ağlamıştım büyüyünce kafa tutmaya başladım. Dünya'nın her yerinde kadın olmak zor. Yurtdışına gittim,gezdim,okudum. En çaresiz hissettiğim zaman da burada olmuştu. Yine de en güzel zamanlarımdı. Arkadaşını yolda tanıdığını gördüm. Hiç alışamayacağını düşündüğün şeylere nasıl kolay alışıldığını gördüm. Dışarıya karşı gardımı almışken o gardı indirebilen birileriyle tanıştım. Korkarak başladığım çoğu işi çok sevdim. Cesaretimi kıran çok şey oldu ama cesaretimi topladığımda hayat güzel şeyler sundu. Çizgimi bozmadım, ben neysem o oldum, ne istediysem onu yaptım. Hayal edip ulaştığım da oldu, ulaşamadığım da. İçten dileklerimden seneler sonra vazgeçtiğimde ya da unuttuğumda hayat önüme sundu. Şükrettim. Yalnız kaldım, o zaman biraz daha büyüdüm. Acılar olgunlaştırmaya devam eder. Hoşgeldin yeni yaşım ve yeni olacak diğer tüm duygularım.