Evet,kötü anlarım oldu. Ama daha kötülerini yaşayan birileri hep vardı. Daha iyilerini de yaşayanlar vardı elbet.
Kimi zaman kötüsünü görüp şükrettim,kimi zaman iyisini görüp imrendim.
Bardağın dolu tarafı muhabbeti var ya tam da öyle. Nasıl bakarsan öyle görüyorsun.
Ama bir his var ki içimde, mutluluktan uçsam da, üzüntüden gözyaşlarına boğulsam da hep orada.
Nereye gidersem gideyim,kurtulamıyorum.
Karanlık bir sis gibi.
Bu his yoğunlaştıkça,midem bulanıyor,başım ağrıyor.
Öyle bir şey ki ne anlatsam siz anlarsınız ne de ben doğru kelimeleri seçebilirim.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder