Ne kadar çok duyduk şu "Pandemi" kelimesini 1 senede.
1 sene...
Kimine göre göz açıp kapayana kadar geçti.
Kimine belki bir asır gibi geldi.
Hepimizin imtihanı farklı iken,
Birden aynı boşluğun içinde bulduk kendimizi.
"Karantina"
Dört duvar aralarında yalnız ama o boşlukta kocaman bir kalabalıktık.
Bazımız kendi içine dönme fırsatı yakalarken, bazılarımız güçlü bir girdaba kaptırdı kendini;sürekli aynı yere vardığı.
Bu süreçte kendine yeni bir kimlik yaratabilenleri şanslı olarak nitelendirdik.
Oysa onlar aramızdaki istikrarlılardı.
Kendi şanslarını kendi yaratanlar,
Zamanı değerlendirmesini bilen, negatiflikleri pozitife çevirebilen güçlü karakterlerdi.
Bir çoğumuz da, durup bu sürecin geçmesini bekledik.
Belki öncesinde o kadar koştuk ki bu bir dinlenme fırsatı dedik kendimize,
Kendimi keşfedebilirim bu süreçte,yeni hobi edinirim belki..
1 sene geçti.
Kim nerede ne durumda bilemem,
Umarım "karantina" başında her kimsen, şimdi daha güçlüsündür.
Umarım,bir nefeslik ömrün olduğunu hatırlamış ona göre yaşıyorsundur.
Umarım, hayatındakilerinin değerini kaybetmeden anlama fırsatın olmuştur.
Umarım birinin varlığını, yokluğuyla anlamamışsındır.
Umarım iyisindir.
Umarım gülümsüyorsundur.
Gülmeye çok ihtiyacımız var.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder