Kendimi o kadar ihmal etmişim ki..
Bu yüzden uzun zamandır yaptığım şeylerden zevk alamamışım.
Güzel sohbetlere, vaktin hızlıca geçmesine,
Ağız dolusu gülmelere hasret kalmışım resmen.
Planlanan güzel şeylere,
Paylaştıkça çoğalan mutluluğa,
Gülerek bir buluşmaya gitmeye,
Ve gülerek karşılanmaya ihtiyacım varmış.
Sevgimi bir kişiye sunmak değil de çevreme yaydığımda,
Daha çok mutlu ettiğini gördüm.
E sonunda,
Ruhumu besleyen enerjiye,
Kendime kavuştum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder