Birilerini uğurluyorsun içinden.

Bazı zaman bunu zorunluluktan istemeyerek yapıyorsun, bazen isteyerek.

Uğurladığında koca bir boşluk hissi kalıyor geriye.

Kimimiz oluşan acıyı unutmaya çalışarak onu öteleyerek geçiriyor zamanı, kimimiz o acıyı yaşayıp öyle devam ediyor hayatına.

Bence boşluğu kendinle doldurursan devam edebilirsin hayatına. Kendini ararsan, kendine yetersen, acıya da yer verirsen hayatında o acı sana tecrübe ve güzelliklerle geri dönüyor.

Acıyı kabul etmez, yarabandı olarak da başkasının yokluğunu bir başkasıyla kapatırsan,o acı asla kabuk tutmuyor. Seni ilk fırsatta tekrar yüzleştiriyor kendiyle.

Acılar insanı zayıflatmaz. Aksine onu kabul etmeyi bilirsen, kuvvetlendirir. Üzgünsen üzgünüm demeyi öğren, mutluysan mutluyum de. Paylaşmayı öğren duygularını. Kimse seni bunun için suçlayamaz.

Her duygunu vaktinde yaşamaya bak sonra üstünde dağ olur kalkamazsın altından.