Aniden bir fotoğraf düşüyor önüme,

Bakıyorum...

Zamanın nasıl da bizden ömrümüzü çaldığını düşünüyorum.

Mutluluğumuzu, gençliğimizi, hevesimizi..

Zamanın her şeyi elimizden nasıl çekip aldığını görmek sinsi bir hoşluk veriyor.

Bazı fotoğraflar canımı acıtsa da, 

Bir gün bu anıların canımı acıtacağını bile bile bir tuşla durduruyorum tekrar anı.

Çünkü yaşanmışlık çok anlamlı,

Her şey bitse bile onlar hep o anda.

Hep o neşeli halleriyle güzel bakıyorlar bana bir karenin içinden,

O anki hislerini, şanslı olduğunu hatırlatmak için oradalar.

Üzülme, çok mutluydun diye bağırmak için buradalar,

İyi ki diyebilmen için.

Zaman henüz onları senden almadan önce o anda sonsuza denk donmuşlar.

Benden bir şarkı, haydi tıkla!