Bencil

Bir insanı sevdiğimizde çok azımız koşulsuz kendini teslim edebiliyor. Çoğumuz dış güzellik, maddiyat ve popülariteye odaklı.

“o bana bunu yapar mı,acaba beni gerçekten seviyor mu,ya benden sıkılırsa,ya beni aldatırsa, ya şöyle olsaydım yine beni sever miydi?...” gibi benzer sorular hepimizin aklından bir kere de olsa geçmiştir.

Ama bir kere olsun “ya ben sıkılırsam,ya ben aldatırsam,ya ben haksızsam,ya ben gerçekten sevmiyorsam...”ı düşünmeyiz. 
Peki neden? 
Buna güven meselesi olarak bakanlar elbet çıkacaktır. Ama değil. Cevabı özetleyeyim:

İnsan bencil bir varlıktır. Yanlışı önce kendimizde aramak yerine okları hep karşı tarafa çeviririz.