Ölüm

Birgün son kere bakacağız sevdiklerimize ve bunun son olduğunu bilemeyeceğiz.
Aralık bıraktığımız kapıdan ölüm sessizce girecek.
Zaten bir eve girdi mi, hayatın sahteliğini tüm gerçekliğiyle vurur yüzüne.
Son kez yıkanıp günahlarımızla gömüleceğiz.
Ölümlü olduğumuzu bilmemize rağmen bir türlü sindiremedik şu ölümü.
Düştüğü yeri yaktı hep.
Hikayeler kaldı geriye,fotoğraf karelerinde gülen yüzler kaldı.
Sevdiklerine son kez sarılamadan gitmenin acısı kaldı.
"Keşke!" Dersin. "Keşke durdursak zamanı."
Durmaz,geçer gider. Ölümün bir daha sessizce girebilmesi için,
Açtığı yaralara merhem olabilmek için.
Geçer gider de sen de yitip gidersin.
Hepimiz bir gün hikaye olacağız. Fotoğraf karelerinden biir biir eksileceğiz.
Ölüm, senin sandığından daha yakınında.

Allah ölümün de hayırlısını versin.